lees mee met mij.....

Een kleinzoon....

2010-12-19T18:51:00.003+01:00

Hoe gelukkig kan een mens zich voelen? Zo'n twee maanden na de kleindochter is er nu een kleinzoon geboren, oma kan haar geluk niet op zeg!
Midden in de nacht een telefoontje krijgen met de vraag of je op de hond kunt en wilt passen......tja, dan is één en één twee toch? En wat duurt wachten dán lang hoor. Tegen de middag een berichtje; "we gaan naar het ziekenhuis, het vlot niet echt"......
Pfff, dan wordt het nóg een stukje spannender. Maar eindelijk laat in de avond is daar het verlossende telefoontje: EEN ZOON, en alles is goed met moeder en Djason. De volgende ochtend mogen ze al naar huis, geen reden om te moeten blijven. En dan.....mijn dochter komt me halen en we gaan naar Den Ham.
Wat een heerlijk ventje is het, maar wat schrik ik van dat koppie, hij en z'n moeder hebben het niet makkelijk gehad......gehaald met een vacuumpomp. Bah, zo'n hulpeloos kleintje, het doet m'n oma-hart wat.
Maar hij houdt zich goed, dapper vechtertje.....verdikkie, zou hij dat van z'n papa hebben......??
Lieve Djason, weet je welkom op deze wereld én bij ons allemaal.

BIJZONDER......

2010-11-29T22:31:00.002+01:00

Niet heel uitzonderlijk, maar toch wel bijzonder..........moeder, dochter, kleindochter en achterkleindochter..........oftewel vier generaties en allemaal van het vrouwelijk geslacht.
Wel iets om een klein beetje trots op te zijn......toch?

HERFSTSTORM......

2010-11-22T20:30:00.005+01:00

Zoals het in deze tijd van het jaar buiten kan stormen, zo "stormt" het momenteel ook haast een beetje in mijn hoofd.
Sinds enige tijd sta ik nu ingeschreven bij een reintegratiebureau en heb ik een heuse coach toegewezen gekregen. Deze coach zal mij gaan begeleiden bij het vinden van een nieuwe baan. Dat dit naar alle waarschijnlijkheid niet binnen de Saxenburgh-groep zal zijn dat vind ik toch wel iets moeilijker dan ik had gedacht. 't Is immers in de afgelopen 12 jaar zo'n heerlijk vertrouwd plekje geworden. Maar wie weet hoeveel leuks er "buiten" nog te vinden is.
Sinds ik mij half juni ziek heb moeten melden, heb ik nog altijd op de afdeling gewerkt. Therapeutisch wel te verstaan......veel tijdrovende klusjes voor de collega's zodat zij hun tijd aan het echte werk konden besteden. Tot een week of drie geleden......."men" vond het beter dat ik wat meer afstand nam van de afdeling én de collega's. Oke, het feit lag er immers ook al dat ik volledig uit de zorg was.....dan ook maar helemaal dus. Sindsdien ben ik ondersteunend werkzaam in het winkeltje van Oldenhaghen. Niet alleen in de winkel maar ook achter de schermen.....bestellingen doen, prijzen invoeren in het computersysteem en meer van dat soort klusjes. Begin ik daar net lekker m'n draai in te vinden heeft "men" weer iets nieuws bedacht voor mij.....
In het ziekenhuis in Hardenberg, wat ook bij de Saxenburgh-groep hoort, heeft men een klus in het archief die nu door een duur-betaalde kracht gedaan wordt en wat dus wel eens iets voor mij kon zijn. Welja, weer een stukje heel andere ervaring en bovendien een kans om me ook daar bekend te maken. Je weet per slot maar nooit waar het goed voor kan zijn. Want uiteindelijk moeten we toch weer zover zien te komen dat ik in een leuke nieuwe baan weer aan de slag kan.
Fijne collega's achterlaten is best moeilijk, maar we blijven positief en proberen met veel optimisme vooruit te kijken. Leven bij de dag, uiteindelijk weet toch niemand wat de toekomst zal brengen.
Oma geworden......heel dit gedoe.......drie maanden behoorlijk intensief meedoen met een training voor fibromyalgie........zorgen voor (en soms om) mijn 87-jarige moeder......nóg eens oma worden......tja, dat geeft af en toe een kleine herfststorm in m'n hoofd.......

2010-11-01T21:51:00.003+01:00

Twee weken is het nu dat ik dit wondertje mijn kleindochter mag noemen en ze is nu al niet meer uit mijn leven weg te denken. Wat is het prachtig om oma te worden én te zijn........
Lieve Nadé, deze oma houdt ontzettend veel van jou!

OMA

2010-10-19T18:36:00.004+02:00

En dan is het zover......de telefoon gaat en je hoort:"Gefeliciteerd oma......"
Lieve help, wat er dan in een seconde door je heen gaat.....en je wilt alles tegelijk vragen en weten. Dat alles goed is gegaan is het belangrijkste wat je horen wilt eigenlijk. En dan.....wat is het.....hoe heet ze.....hoe zwaar is ze.....en en en en.....je struikelt bijna over je eigen woorden. Na een paar vreugdetraantjes ga je eens even rustig zitten....wat bijzonder eigenlijk dat jouw eigen dochter nu moeder is geworden. En wat heerlijk dat alles tóch zo goed is gegaan ondanks dat ze zóveel last van vocht had, een té hoge bloeddruk waardoor ze een dag eerder in het ziekenhuis werd opgenomen. Was toch wel even een beetje spannend. Maar ze is er en ik mag haar straks gaan zien.....en voelen....de kleine pop én haar moeder, mijn dochter. Maar laten we de nieuwbakken vader ook niet vergeten.....ook hij heeft zijn aandeel geleverd die laatste weken dat het allemaal niet zo makkelijk meer was.
En dan zie je ze, mama, papa en Nadé......wat een onwijs mooi plaatje is dat nieuwe gezinnetje. Dit klein wondertje komt écht uit het land van de LIEFDE!
(zie blog 15-04)
Een paar foto's worden gemaakt want deze oma moet natuurlijk wel pronken met haar kleindochter.
En nu.....voorlopig alleen maar genieten....GENIETEN....

Pink Ribbon

2010-10-02T22:43:00.003+02:00

Oktober is internationaal de maand van de borstkanker. De stichting Pink Ribbon is een fondsenwervende organisatie die aandacht vraagt voor borstkanker en de bewustwording van de risico's op borstkanker wil verbeteren. De campagne heeft dit jaar de titel "Jij steunt, Pink Ribbon helpt" meegekregen.
Wie mij vaker volgt via Blogger zal het niet vreemd vinden dat ik hier aandacht aan besteed. Ik besef me nog steeds terdege dat er velen zijn die minder geluk hebben dan ik gehad heb.
Ik steun Pink Ribbon door een armbandje te kopen in de webshop. Voor wie daar ook een kijkje wil nemen...... http://www.pinkribbon.nl/
Als laatste wil ik nog iedereen die het gevecht tegen borstkanker wél aan moet gaan heel veel kracht en sterkte wensen!

los laten

2010-09-22T21:46:00.002+02:00

Soms heb ik er moeite mee afscheid te nemen van mensen....ze los te laten. Vandaag stuitte ik op deze tekst;

When people walk away from you, let them go.
Your destiny is never tied to anyone who leaves you
and it doesn't mean they are bad people.
It just means that their part in your story is over.....

Afscheid van de zomer....

2010-09-10T17:18:00.003+02:00

Ligt dat nou aan mij of duurt die zomer elk jaar een stukje korter? Ik kan niet zeggen dat ik het gevoel heb van een heerlijk lange, warme droge zomer genoten te hebben. Of ligt dat aan het feit dat ik laat vakantie had? Hoe dan ook......ik baal er flink van dat we zomaar weer stilletjes de herfst in glijden. En de mensen die mij ook maar een beetje kennen weten wat dat voor mij betekent.....een gevecht tegen.....ja wat eigenlijk? Lange donkere dagen, veel regen, wind en kou. Een héél lange tijd voor de boeg hebben voordat het maar weer een beetje op voorjaar gaat lijken. Gezellig maken met kaarsjes en weet ik wat nog meer? Helaas, dat werkt echt niet bij mij, ik blijf het een akelige tijd vinden en ik heb nog steeds geen recept gevonden om daar iets aan te kunnen veranderen. Wat kan ik in die sombere dagen terugverlangen naar: zomaar lekker naar buiten lopen, in het zonnetje genieten van alles wat er te zien is, vrolijke mensen die de terrasjes overbevolken, zomaar een middagje aan het water zitten. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Vandaag begint het er aardig op te lijken; 't is donker, het regent en het waait, net als in de herfst. Maar als het goed is krijgen we morgen nog een toegift van de zomer, en die is voor mij! Ik hoop één ding: dat er nog een paar meer van die toegiften komen.....ik moet er nog even aan wennen hoor dat de zomer om is. Pfff, TWEE weken geleden kwam ik pas terug van vakantie......niet te geloven toch?
Tja, de herfst en ik.....vriendjes zullen we NOOIT worden.

MIJN STRIJD....

2010-08-30T09:20:00.006+02:00

....een strijd tegen de kilo's. Zo'n twee jaar geleden is het me eindelijk gelukt om te stoppen met roken. En NEE, ik ben NIET doorgeslagen naar de andere "verslaving" door zakken snoep of chips weg te werken. JA, het klopt dat het eten beter smaakt en daardoor zal ik best wel eens wat meer gegeten hebben, dát zal ik niet ontkennen. Bovendien is algemeen bekend dat je stofwisseling anders gaat werken en je toch meestal ook wel zomaar spontaan wat kilootjes gratis erbij krijgt. Maar als je dan ook nog de pech hebt medicijnen te krijgen (prednison) waarvan bekend is dat je er "dik" van wordt, tja...dan word je er écht niet vrolijker van. En die medicijnen heb ik echt "nodig" om op een acceptabel nivo te komen wat betreft de pijn die ik heb door de fibromyalgie. En zo is het cirkeltje dan mooi rond.
Natuurlijk doe ik m'n best het niet uit de hand te laten lopen; ben bij een dïëtiste geweest, ga 2 keer in de week naar de fysio waar ze een speciaal trainingsprogramma voor mij gemaakt hebben en last but not least....ik let erg op wat ik eet. (iets minder in een weekje vakantie maar dát mag toch ook?)
Mijn strijd is er dan ook voornamelijk op gericht mezelf te accepteren zoals ik er momenteel uit zie. En dat is niet altijd even makkelijk, je wilt er toch ook nog graag een beetje leuk uit blijven zien. Ik weet het...de grootste overwinning heb je behaald als je jezelf geaccepteerd hebt, en daar doe ik dan ook echt m'n best voor. Ik ben immers als mens niet veranderd, het is enkel die buitenkant. Maar soms kan één opmerking van iemand uit je directe omgeving je zomaar weer bij "af" doen belanden....en dát doet zeer, erg zeer.
Maar goed, het is dus ook een strijd nietwaar?! MIJN strijd....

CARPE DIEM

2010-07-29T23:14:00.002+02:00

Vers geplukt vanmorgen,
een mooie zomerdag.
Wat hij brengen zal
is nog diep verborgen.
Loop de tuin in, ik pluk, en pluk
een boeket van de allermooiste bloemen,
en doe ze mezelf cadeau.
Zomaar, omdat de dag
nog mooi en zorgeloos is.
Vanavond kan het anders zijn.
Daarom maak ik me vandaag
geen zorgen voor de dag van morgen,
Ik geniet nu van mijn boeket,
heb ze in mijn mooiste vaas gezet.
En ik glimlach;
"Pluk de dag."

Vers geplukt......

vanmorgen.

Mijn moeder.....

2010-07-13T22:42:00.002+02:00

Mijn moeder.....87 is ze pas geworden en de leeftijd begint nu toch een woordje mee te spreken. Hartpatiënt....chronische pijn in de heup....tja, het wil allemaal niet zo makkelijk meer. Maar wat we de afgelopen dagen beleefd hebben.......
Tegen de pijn had ze pleisters gekregen, vrij onschuldig dacht ik omdat ik ze zelf ook ooit gehad heb. Dácht ik......tót ze wel heel "vreemd" begon te doen. Ze had geen idee meer of het ochtend of avond was, welke dag of waar ze was. Insuline spuiten en dan eten? Dat meen je toch niet? Waar blijft de zuster nou toch, dán maar op blote voeten en in nachtpon naar buiten........
En toen was voor mij de maat vol.....eraf met die rotpleister met die idiote bijwerkingen! Deze "zuster" is naar haar toe gegaan om bij haar te blijven zo lang als het nodig is. Beetje "vreemd" gevoel is het wel; je moeder die altijd voor jou zorgde en nu zijn de rollen opeens omgekeerd. Maar wat ben ik blij dat ik dit kan en mag doen.......je eigen moedertje vertroetelen. Als het straks weer wat opknapt (waar ik wel vanuit ga) zal ze best weer eens een "scherpe" opmerking plaatsen..........maar ach, dat hoort óók bij haar......mijn moedertje.

Dubbel feest...

2010-07-08T23:31:00.003+02:00

Tja, zo wordt het "slechte" nieuws zo weer door goed nieuws gevolgd.......word ik eind oktober voor de eerste keer oma, het tweede kleinkind is ook al onderweg! Half december zal er nóg een baby zich mijn kleinkind mogen noemen. Wat een rijkdom!
Ik vind het wel heel bijzonder hoor; dochter en schoondochter tegelijk zwanger, de kinderen die straks bijna even oud zijn. Hoe leuk wil je het hebben.
Maar het allerbelangrijkste, bij allebei is het kindje zó ontzettend welkom. En bij allebei verloopt het allemaal nog steeds volgens het boekje.
Maar oh, wat heeft deze a.s. oma een armoe met die twee meiden.....zwanger zijn met deze temperaturen valt om de drommel niet mee. En IK kan het weten.....heb het zelf 2 keer mogen ervaren. Ik denk dus dat het van hen af en toe wel even ijsblokjes mag gaan regenen.
Ik wens ze allebei dan ook heel veel sterkte!

Einde oefening......

2010-06-19T20:50:00.004+02:00

Woensdag is de knoop definitief doorgehakt.....het is einde oefening voor mij in de zorg. Fibromyalgie, artrose én spierreuma gaan helaas niet langer samen met de toch behoorlijk zware zorg. En nu? Kijken of er toch nog iets anders mogelijk is wat toch enigzins aan de zorg gerelateerd is. En anders tóch de blik maar wat verruimen en iets verder om me heen kijken.
't Is best moeilijk.....mijn hart lag én ligt immers bij de zorg. Ook dat aloude "afwachten maar weer" maakt het er niet leuker op helaas. Toch proberen we maar positief te blijven en de moed erin te houden.
Gelukkig krijg ik veel steun van familie, vrienden en collega's.....en die laatsten houden me voorlopig nog wel even bezig ook met allerhande klusjes. Fijn dat ik op die manier toch nog iets kan betekenen.

KIND......

2010-06-14T23:40:00.002+02:00

We zien je langzaam worden wat je zult zijn
we houden de weg open naar je geluk
en trachten te verhinderen
dat je wordt
wat je niet zijn kunt.....

Ik ben verliefd.......

2010-06-04T14:16:00.002+02:00

Goed gelezen......54 jaar en hartstikke verliefd!
Gisteren heeft mijn dochter de 20 weken echo gehad en kwamen de aanstaande mama en papa even langs om de foto's te laten zien. En ja, toen viel ik als een blok voor dat kleine mensje in wording wat al zo heerlijk eigenwijs bezig was, een acrobaatje leek het wel. Met één van de handjes bewoog het alsof het in een oogje wreef......linker handje op het rechterbeentje en andersom ook......zo ongelooflijk lief en mooi om te zien.
Ze is nu dus op de helft van de zwangerschap en ik kan haast niet wachten om dat kleine mensje te vertellen hoe deze oma er naar uitgekeken heeft om hem/haar in de armen te kunnen sluiten.
Ik ben hartstikke verliefd........op dat kleine mensje in wording!

2010-06-03T23:47:00.000+02:00

Soms wandel je
in eigen gedachten,
niet beseffend
dat de ander
op je aandacht
zit te wachten.....

F.C.Twente

2010-05-04T13:40:00.002+02:00

Een blog over voetbal......bij Betty......zou dát wel goed zijn?
Als het echt over voetbal zou gaan.....nee, dat zal het laatste zijn waar ik over zou schrijven. Maar ik wil hier dus graag wat aandacht besteden aan het feit dat het in Twente zo een grandioos feest geweest is, zónder ook maar enige wanklank. Geen vechtpartijen of iets van dien aard, zelfs de politie had begrip voor de "chaos" die ontstond rondom de spelersbus.
Dit was een feest zoals eigenlijk ieder feest zou moeten verlopen........een feest om een voorbeeld aan te nemen.
Zo'n klein landje, zo'n verschil in mentaliteit.......
Maar feesten, dát kunnen ze in Twente. Laat de rest van Nederland dáár maar eens een voorbeeld aan nemen.

Voor u gelezen......met een knipoog...

2010-04-28T21:13:00.002+02:00

Gebruiksaanwijzingen op producten zijn handig. De tips hoe je een apparaat wel of niet moet gebruiken, voorkomt veel ongemak. De claimcultuur uit de Verenigde Staten leidt echter steeds vaker tot onzinnige en idiote waarschuwingen om idiote consumenten te beschermen tegen de gevaren van een product. Een selectie:
* Deze scheenbeschermers beschermen geen lichaamsdelen die zij niet bedekken. (Waarschuwing op scheenbeschermers)
* Niet als ladder gebruiken. (Waarschuwing op een dertig centimeter hoog cd-rek)
* Deze inkt niet eten. (Waarschuwing op een printer cartridge)
* Nooit voedsel van de messen verwijderen wanneer het apparaat in gebruik is. (Waarschuwing op een blender)
* Kind verwijderen voor opvouwen. (Waarschuwing op een buggy)
* Niet gebruiken voor uw persoonlijke hygiene. (Waarschuwing op een pleeborstel)
* Schadelijk bij inslikken. (Waarschuwing op een driehakig kunstvisje voor het vissen op baars)
* Dit product beweegt bij gebruik. (op een driewieler voor kinderen)
* Na rectaal beter niet oraal gebruiken. (Waarschuwing op een digitale thermometer)
* Dit product niet in noodsituaties gebruiken. Het zal het vuur niet doven. (Waarschuwing op een rookmelder)

Neem GEEN paracetamol indien u nu buikpijn heeft.......dit wordt veroorzaakt door een hevige lachbui en gaat vanzelf weer over.....

2010-04-15T22:59:00.003+02:00

..........en als je vraagt waar je vandaan komt dan zullen we zeggen:

"uit de wereld van de LIEFDE........"

Oma.....

2010-04-08T20:11:00.002+02:00

Vandaag mag de hele wereld het weten......IK WORD OMA!!!
Gelukkig heb ik nog een paar maandjes de tijd om aan dat idee te wennen.....maar het is nú al leuk hoor.
Oma.....ikke.....fantastisch hè?

2010-04-07T15:52:00.002+02:00

Ogen zijn net glazen monden,
met een eigen, stomme taal.
O, als wij eens lezen konden,
lezen in dat stil verhaal.....

GESLAAGD......

2010-04-03T22:04:00.007+02:00

Vandaag moesten mijn zoon en zijn hond weer examen doen voor hondengeleider en beveiligingssurveillancehond. Ongelooflijk dat je daar ook nog zo de zenuwen voor kunt hebben. Het vorige examen zat me trouwens nog goed in m'n hoofd.......
Het was echt de grootste wens van mijn zoon om hondengeleider te kunnen worden nadat hij in de beveiliging was gaan werken. Het was dus trouw elke week trainen tot het moment daar was om examen te doen. Bij de bond voor de diensthond kennen ze (gelukkig) het principe "drie keer is scheepsrecht" want toen het de eerste keer niet lukte was er dus nog niets aan de hand. Dat werd anders na de tweede keer...ook toen ging het mis. Maar na bij een andere trainer te zijn gaan trainen lukte het met glans voor de derde keer.
En dan nu op herhaling om het certificaat geldig te houden. De eerste helft ging prima, de moeilijkste onderdelen waren binnen. Maar echt opgelucht was ik pas na het verlossende telefoontje....GESLAAGD....zelfs met nog meer punten dan de vorige keer. Dit koppel, deze maatjes, dit baasje met z'n hond kunnen er weer twee jaar tegenaan.

ONEINDIG VERGEZICHT

2010-03-30T20:03:00.002+02:00

Ik kijk achterom
naar bergen vreugde
en dalen verdriet
daar kwam ik ooit vandaan
om nu op dit punt
in het leven te staan
de herinnering neem ik mee
op de weg die voor me ligt
de toekomst
met oneindig vergezicht
geen idee wat dat zal geven
ik kijk voor me uit
want daar ligt
de rest van mijn leven.......

VRIENDSCHAP

2010-03-29T23:37:00.002+02:00

Dat mensen vriendschap sluiten is bekend, maar hoe vind je dit?
"Wil jij mijn grote vriend zijn?"

TIJD.

2010-03-28T14:32:00.001+02:00

Waarom haasten,
waarom snellen,
waarom stress,
waarom strijd?
Eén ding is toch zeker:
de tijd heeft alle tijd.
Hoe je het leven
wilt wenden of keren,
alleen de tijd
zal de uitkomst leren.

LENTE.

2010-03-21T19:13:00.000+01:00

Ik zie het aan de bomen,
het zit eraan te komen,
het voorjaar roert zich in een blauw gewelf.
Laat binnen alle geuren,
de ramen en de deuren,
gooi alles open maar vooral.......jezelf.

Een week verder......

2010-03-15T19:52:00.005+01:00

.......en dan zit je alweer volop in het dagelijkse ritme. Dinsdag koffie gedronken en getrakteerd op het werk, klein feestje gevierd dus, maar dat mocht ook. Heb veel steun gehad aan m'n collega's. De mensen die het dichtst bij je staan zijn het allerbelangrijkste.......je familie dus. Maar je collega's nemen ook een belangrijke plaats in je leven in dus de steun die je daar van krijgt is ook belangrijk. Ook nu nog......nog niet echt in staat om m'n eigen diensten te draaien vanwege de ongemakken na de operatie, toch geven ze mij het gevoel niet totaal nutteloos rond te lopen doordat ik volop werkjes te doen krijg die anders blijven liggen.
Feestelijk werd het door alle felicitaties en kaartjes die ik kreeg. Kaartjes nú met een felicitatie ipv een sterkte-wens. En niet te vergeten de hartelijkheid via reacties op mijn blog en/of die van mijn dochter.
Zo zachtjes aan zal het allemaal weer "gewoon" gaan worden. Alhoewel.......gewoon? De afgelopen weken hebben me wél geleerd wat écht belangrijk is in het leven; vandaag is de eerste dag van de rest van m'n leven, hoe lang of kort dat zal zijn weet niemand. Maar als je probeert van elke dag een feestje te maken heb je tenminste wél geleefd.

Leven en sterven,
daar tussenin heb je kansen...
je kunt ze laten liggen
en je wentelen in zelfmedelijden
om wat er allemaal niet is,
om wat je is ontnomen,
wat voelt als gemis.
Leven en sterven,
daar tussenin moet je het lef hebben
om te durven leven...
verdriet en tegenslag verwerken,
je innerlijke kracht versterken.
Versla de druk van het verleden,
koester klein geluk,
lééf naar je toekomst toe,
maar leef......lééf je heden.

Het uur van de waarheid.....

2010-03-08T16:23:00.002+01:00

Vanmiddag was het dan eindelijk zover.....het uur van de waarheid. DERTIG dagen gewacht en de zenuwen gierden nu echt even door m'n keel. Aan het gezicht van de arts was niets af te lezen tót hij met een big smile zei: "U mag een gebakje gaan eten, een borrel drinken, gefeliciteerd, het is goed."
Het was een goedaardige tumor die in het geheel verwijderd is. Geen nacontrole meer nodig, alles is in orde. Het enige is nu nog de genezing van de borst. Tjonge, wat zal ik lekker slapen vannacht.

Rest mij nog één ding; iedereen die op wat voor manier dan ook meegeleefd heeft, enorm bedankt. Dat heeft ons allemaal veel goed gedaan!

Tja.....

2010-03-03T19:11:00.002+01:00

Heb ik me in het begin wel eens afgevraagd of ik moedig genoeg zou zijn mocht dat nodig zijn, ik had me beter af kunnen vragen of ik genoeg geduld zou hebben mocht dat nodig zijn. Want mocht iedereen, net als ik, gedacht hebben dat er nú toch echt niets meer mis kon gaan.....vergeet het maar. Vanmiddag kreeg ik telefoon uit het ziekenhuis dat de afspraak voor de uitslag verzet wordt naar maandag 14.50 uur. Waarom? Omdat de uitslag absoluut niet voor het weekend binnen is en het dus totaal zinloos is. Hoe dat kan? Wel, de operatie werd dus zó laat (TE laat) om "het" nog dezelfde dag opgestuurd te krijgen. Dát werd dus vrijdag. Tel daar dus 5 werkbare dagen bij op en ziedaar......maandag de uitslag. Waarom ze daar nu pas achterkomen? Tja, in een ziekenhuis werken dus ook gewoon mensen en waar mensen werken kunnen nu eenmaal foutjes gemaakt worden.
Wat dit met me doet? Even een flinke dip en dan toch maar een keer diep, héél diep zuchten en doorgaan met ademhalen. Want of ik nu boos ben of verdrietig, het wordt er totaal niet anders van.
Vraag me nu wel af of er werkelijk niet iets is wat er nu nog tussen kan komen. Maandag 14.50 uur, eerder geloof ik het niet.......
Wie nu tegen me zegt:"afwachten dus maar weer" kan van mij dus een ram voor z'n kop krijgen. Afwachten......welke halve zool zou dat woord uitgevonden hebben?

En nu? (Af)wachten......

2010-02-26T16:47:00.007+01:00

Ja hoor, ze is er weer.
De geplande dagopname werd tóch een nachtje slapen helaas. We hadden alles prima geregeld, mijn dochter en ik, maar door omstandigheden werd de operatie zó laat (na vijf uur) dat ik niet meer de fut had om laat op de avond nog naar huis te gaan. Sneu voor mijn dochter die nu echt de hele dag voor Jan met de korte achternaam heeft zitten wachten.......de schat!
Vanmorgen om half tien stond ze er alweer, maar nu ging ik mee hoor.
"Het" is dus verwijderd en "het" wordt nu dus onderzocht in Utrecht. En ik heb een afspraak voor volgende week donderdag (10.15 uur) om de uitslag te krijgen.
In de tussentijd........weer dat vreselijke (af)wachten.

Wil ik nog even vermelden dat het ons allemaal ontzettend goed doet te merken dat er zóveel mensen meeleven. Oók naar mijn zoon en dochter toe.

Weer een stapje......

2010-02-17T06:57:00.002+01:00

Het is woensdagochtend, zeven uur, een bijna "onmenselijke" tijd voor mijn doen. Straks naar het ziekenhuis voor het pré-operatieve onderzoek. Mijn bloeddruk, die tóch altijd al verhoogd is, zal zo zachtjes aan wel de pan uitrijzen.....dit lange wachten en deze onzekerheid gaan me een beetje nekken. Sinds maandag zit ik er een beetje door. Wachten op een uitslag is tot daar aan toe maar zó lang......nee, dat is niet leuk meer. Het enige positieve hieraan is, is dat werkelijk iedereen uit mijn omgeving zo ontzettend meeleeft en alle begrip heeft.
Straks zijn we weer een stapje dichterbij, dichterbij een eind aan al die onzekerheid.

Spreuken/gezegdes.

2010-02-14T13:09:00.004+01:00

Heb ik vanmorgen weer een mooie spreuk geplaatst, nu ik er over nadenk denk ik dat het beter is er tijdelijk even mee te stoppen. Want hoe je het ook wendt of keert en hoe "flink" ik ook probeer te zijn, ik heb er momenteel zelf even helemaal geen boodschap aan. Ik hóef die regen niet.....ik wil eigenlijk alleen maar de zon.
Ik heb ooit eens iemand horen zeggen: "een wijsheid komt pas tot z'n recht als je er naar leeft". En daar zit juist nú even het probleem dus......ik wéét het wel, maar het lúkt even niet.

Week 7.

2010-02-14T06:23:00.001+01:00

Het leven is als een regenboog; je hebt de zon én de regen nodig om de kleuren te zien.

En nóg geen uitslag.....

2010-02-11T13:42:00.002+01:00

Tien uur......mevr. Wemekamp...komt u maar mee. Zo zeg, nog geen vijf minuten hoeven wachten. Nu zullen we dus horen wat er aan de hand is....dácht ik dus. Nóg is uit de biopsie niet duidelijk geworden of het goed of kwaadaardig is. Wat nu? "Het" moet operatief verdwijderd worden, een dagopname onder algehele narcose. Woensdag het pré-operatief onderzoek en naar alle waarschijnlijkheid de 25ste de operatie. "Het" wordt dan opgestuurd en na 5 werkdagen zal ik dán toch echt de uitslag krijgen.
Helemaal somber ben ik niet....de arts heeft tenminste niet gezegd dat het een duidelijk kwaadaardige tumor is. In feite kan het nog steeds alle kanten op. Afwachten dus maar weer. Afwachten......het begint een rotwoord te worden.

Ondoordacht.....

2010-02-08T12:05:00.002+01:00

Na alle lieve berichtjes die ik via INTERNET mag ontvangen schiet mij opeens een gedeelte van de kersttoespraak van de koningin te binnen......
Heb ik mij daar destijds al groen en geel aan geërgerd, nú dus helemaal wel. Staat zij werkelijk zó ver van de realiteit af? Ik kan je wel vertellen dat het internet mij veel goeds heeft gebracht, óók vrienden die inmiddels "echte" vrienden zijn geworden. Door mijn avonddiensten heb ik een niet erg groot sociaal netwerk, had ik geen internet dan was dat nóg minder geweest.
En ik ben heus de enige niet, er zijn, dat weet ik zeker, héél wat mensen die leven op de contacten die ze via internet hebben.
Nee majesteit, ik moet u met klem tegenspreken.

(een stukje uit de toespraak)
Koningin Beatrix was nog nooit zo somber in haar kerstrede als dit jaar. De mens wordt volgens haar veel afstandelijker en Internet zou daar onder meer schuldig aan zijn. “Zonder enig wij-gevoel wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen wordt die leegte niet gevuld, integendeel”, zegt de Koningin tijdens haar jaarlijkse toespraak op eerste kerstdag. Ze doelt hiermee op SMS’en en vormen van virtuele communicatie zoals Twitter, Hyves en Facebook.

Week 6.

2010-02-07T00:03:00.001+01:00

Friends (ánd family) are angels who lift us to our feet when our wings have trouble remembering how to fly.

Wat een dag.....

2010-02-05T23:27:00.003+01:00

Even terugkijken op de afgelopen dag......
Eigenlijk toch best wel redelijk geslapen. Kon ook haast niet anders, ik was echt bekaf. Heel wat telefoontjes en berichtjes gehad van lieve, meelevende mensen. Ik kan je wel vertellen dat dat enorm goed doet.
Vanmiddag belde mijn zoon; zal ik een nachtje komen? Mijn werk gaat niet door.....Fijn zeg, heb ik de hond heerlijk bij me.....hij wéét hoe fijn ik dat vindt.
Wat een heerlijke kinderen heb ik toch. Ieder op hun eigen manier zijn ze er voor mam.
Vanavond uit geweest naar een benefiet concert voor Haïti. Allemaal lokale artiesten maar als "grande finale" een optreden van Ernst Daniël Smit met Henk Ruiter. In één woord GEWELDIG. Muziek.....to live without my music is impossible to do......
Kortom....eigenlijk helemaal geen gekke dag geweest. En dat geeft weer een klein beetje energie.....

Géén uitslag.

2010-02-04T17:04:00.003+01:00

Wat had ik nu graag willen vertellen dat er niets aan de hand is....dat ik van top tot teen gezond ben. Helaas, er is dus wél "iets" gevonden. Na de foto's volgde de echo en daar werd duidelijk dat er "iets" zat wat er niet hoorde. Maar het was niet duidelijk wat het zou kunnen zijn. Dus werd er een biopsie gedaan maar ook dat gaf niet het gewenste resultaat. Moet iets beter onderzocht worden. Want nog steeds kán het ook iets geheel onschuldigs zijn.....
Volgende week donderdag de definitieve uitslag.....volgende week.....ZEVEN nachtjes slapen.....slapen???

't Is vandaag trouwens wereld-kankerdag. Waarom ik dat hier vermeld? Geen idee.....

Zo gaat dat....

2010-02-02T16:29:00.003+01:00

Eerst dacht ik; "Niet aan denken"
dat heb ik toen gedaan
maar twee seconden later
dacht ik er tóch weer aan.

Nee, zo eenvoudig is het niet
want weet je wat je doet?
je denkt er óók aan als je denkt
dat j'er niet aan denken moet.

("geleend" van Toon Hermans)

Week 5.

2010-01-31T01:56:00.002+01:00

Moed is: doorgaan wanneer je hebt ontdekt dat er ook een kans is dat je verliezen kunt.

(Ik hoop dat ik genoeg moed zal bezitten wanneer dat nodig mocht zijn)

DE brief.

2010-01-30T12:12:00.002+01:00

Nog steeds geen bericht van het bevolkingsonderzoek. En bij iedere dag die verstrijkt krijg je steeds meer het vertrouwen dat het wel goed zal zijn. Als er iets aan de hand zou zijn zou je immers vast wel binnen een paar dagen bericht gehad hebben.
En dan komt de post met een brief van het ziekenhuis. Vast een afspraak voor de oogarts. Mis...een oproep voor verder onderzoek op de mammapoli! Oeps, dat is tóch even schrikken zeg. Had ik niet eerst bericht van de huisarts "moeten" hebben? Dáár zal ik dus maandag eens even naar informeren want dit is toch wel heel erg......ja wat....
In de brief wordt duidelijk uitgelegd wat de bedoeling is en ook dat ik bijna zo goed als zeker nog dezelfde dag de uitslag heb.
Donderdag 4 februari, nog 5 nachtjes slapen.

Week 4.

2010-01-24T00:00:00.002+01:00

In nood leert men zijn vrienden kennen.

Een "gouwe ouwe" deze keer maar o zo waar, dát heb ik de afgelopen dagen wel gemerkt. Vrienden waarvan je dacht een beetje steun te krijgen laten het afweten en uit onverwachte hoek komt een woord van meeleven.
Vrienden.......ik moet er nog maar eens goed over nadenken wie die titel eigenlijk verdienen.

Waarom ik niet?

2010-01-19T19:32:00.003+01:00

Die vraag komt opeens een stukje dichterbij nadat ik vanmorgen voor het bevolkingsonderzoek borstfoto's moest laten maken.
"U mag nog even terug, er moet nóg een foto gemaakt worden". Oke, kan gebeuren toch? Maar ik mocht nóg een keer terug om nóg een foto te maken. En dan krijg je het opeens toch een klein beetje warm. Het zegt helemaal niets natuurlijk, maar de vraag dringt zich nu wel aan me op: "waarom ik niet en mijn collega wel?"
Nog een weekje wachten, dan zullen we het weten. Een week.......

Week 3

2010-01-17T00:03:00.001+01:00

Het hart en het verstand zijn buren; ze groeten elkaar, ze brengen elkaar beleefdheidsbezoekjes, maar vrienden.....dát worden ze nooit!

2010-01-13T00:14:00.001+01:00

Kleine zorgen kun je delen
maar er is een soort verdriet
dat mensen niet meer kunnen helen
en dat hoeft ook niet....

Toon Hermans.

Week 2.

2010-01-10T00:02:00.002+01:00

Ieder van ons is een engel met slechts één vleugel; we kunnen pas vliegen wanneer we elkaar omarmen.....

professioneel.....of menselijk

2010-01-05T22:40:00.003+01:00

Professioneel moet je zijn wordt er gezegd...
Wanneer ben je professioneel?
Als je de mensen op tijd uit bed hebt,
de huiskamer keurig verzorgt,
de bewoner netjes in de kleren hebt,
medicijnen op tijd geven
en het ontbijt op tijd klaar...
Het avondeten goed bereid
met voldoende vitamines.
De afspraken nakomt,
je de familie keurig te woord staat...
en de familie belt bij veranderingen...
Ben je professioneelals je
dingen verstandelijk kunt beredeneren,
wat een bewoner nodig heeft
om nog aardig te
kunnen funktioneren?
Maar ben je ook professioneel
als je naast een bed staat
met een koud hart?
Is het professioneel
wanneer je een band opbouwt..
De bewoner af en toe een knuffel geeft
of een welterustenzoen
zodat iemand lekker kan gaan slapen?
Soms een diep gesprek voert als je aanvoelt
dat iemand dat nodig heeft
en er op dat moment voor kiest
om maar even niet te gaan schoonmaken?
Is het professioneel
wanneer je ook dingen
van jezelf vertelt,
wanneer je aanvoelt dat een
bewoner dit op dat moment
nodig heeft?
Als je meeleeft met de bewoner
en je gevoelens laat zien...
Je betrokkenheid
naar de bewoner en
de familie laat zien....
En soms een traantje wegpink
als een bewoner overlijdt???
Ben ik dan onprofessioneel.....of menselijk...???

Week 1

2010-01-03T10:17:00.001+01:00

Mopperen is als zitten bij de open haard; het voelt heerlijk comfortabel maar de meeste energie gaat in rook op.

2009/2010

2009-12-31T00:00:00.002+01:00

Ik wens iedereen een heel fijne en gezellige jaarwisseling. Voorzichtig met vuurwerk zodat je in 2010 ook nog aan elke hand 5 vingers hebt, 2 ogen om mee te kijken en 2 oren om mee te horen.

Ik wens je in het nieuwe jaar
veel vreugde en zonneschijn,
zodat je elke dag opnieuw
tevreden en gelukkig kunt zijn.

Week 53.

2009-12-27T18:49:00.001+01:00

Een vriend(in) is iemand die het lied van je hart kent en het opnieuw kan zingen als jij het vergeten bent!

Kerstwens

2009-12-22T12:23:00.001+01:00

Ik wens een ieder een kerst vol vrede,
een nieuwjaar zonder verdriet of tegenslag.
Mogen de dagen, weken, maanden,
gevuld zijn met liefde en een lach.

Week 52

2009-12-20T00:07:00.000+01:00

Misschien heb je moeilijke momenten nodig om daarna het geluk beter te kunnen proeven.....

Goede feestdagen!

2009-12-16T22:42:00.001+01:00

Mijn innerlijke mens

2009-12-16T16:36:00.003+01:00

In mij zit een stukje mens
dat me op mijn nummer zet
als ik weer eens doordraaf,
teveel op zorgen let.
Dat stukje mens spreekt me dan aan,
of ik dat nog af wil leren
of dat ik de voorkeur geef
aan zorgelijk obsederen.
Dat stukje mens zet me aan het denken,
laat me wikken en wegen.

En het is echt waar,
daarna kan ik er weer beter tegen.
Kom je ook wel eens te dicht bij je eigen grens,
praat dan eens met je innerlijk mens.

Week 51

2009-12-12T23:26:00.001+01:00

Er is geen sterkere levenskracht dan de kracht van de liefde; je omringt te weten met mensen die van je houden is een zegen.

Vriendschap

2009-12-12T12:23:00.001+01:00

Een oude man keerde zich naar mij en vroeg: "Hoeveel vrienden heeft u?" Ik antwoordde: "Hoezo? Ik schat zo’n 30…40..." Ik noemde er een paar op. Langzaam stond hij op en schudde meewarig zijn hoofd. "U bent een gelukkig mens dat u zoveel vrienden heeft." zei hij. "Maar denk eens goed na over wat je nu zegt, want er is zoveel dat je nog niet weet.
Een vriend is niet zomaar iemand die u vriendelijk groet ...... Een vriend is een zachte schouder waar je zacht op kunt huilen, een put waar je al je zorgen in kunt gooien. Iemand de je weer op kan beuren. Een vriend is iemand die je omhoog kan trekken vanuit je wanhoop, vanuit het duister. Daar waar al je andere zogenaamde vrienden je achter hebben gelaten. Een ware vriend is je bondgenoot die niet van je zal wijken, die je niet kunt kopen. Een stem die je naam in leven houd als anderen die allang zijn vergeten. Maar boven alles heeft een vriend een groot hart, is een rots waar je altijd op kunt bouwen. Uit het hart van een vriend komt de grootste liefde aller tijden voort.
Dus… denk nog maar eens goed over mijn woorden na, want elk woord wat ik zei is waar. En geef me dan nog eens een antwoord, m’n kind: Hoeveel vrienden heb jij?"
En daar stond hij dan en keek me aan, wachtend op mijn antwoord. En zachtjes zei ik: "Als ik geluk heb … dan maar één...."

Week 50.

2009-12-06T00:03:00.002+01:00

Soms denken mijn gedachten sneller dan ik wens; dan maak ik wel eens fouten, maar dáárvoor ben ik mèns.....

Wil je?

2009-12-04T13:08:00.003+01:00

Niemand hoopt op deze manier oud te worden maar ik zie het om me heen gebeuren. Mocht het mij ooit overkomen.......wil je dan......?

Als ik zó oud geworden ben
dat ik geen mens meer herken,
en niet eens jouw naam meer weet,
pak dan mijn hand even beet
en zeg me gedag,
laat me voelen dat je me mag,
geef me nog één keer een zoen,
wil je dat voor me doen?
Wellicht dat ik het gevoel herken,
dat ik voor iemand, iemand ben.....

Ramses Shaffy

2009-12-01T11:36:00.002+01:00

En hij gíng z'n eigen gang.......vandaag overleden op 76jarige leeftijd.

http://www.youtube.com/watch?v=7Y9hN6awXEQ

Week 49

2009-11-29T00:02:00.001+01:00

Soms zijn tranen je beste vrienden, al vecht je er tegen als tegen een vijand.

2009-11-26T23:28:00.001+01:00

Wat ik niet zeggen kan
en niet kan schrijven,
zal, ergens diep in mij,
tóch bij me blijven.
Ongehoord,
maar in een lieve duisternis,
verbergt zich iets
wat meer dan woorden is.

Mijn dochter

2009-11-23T00:07:00.006+01:00

Of ze het leuk zal vinden weet ik niet maar dit stukje gaat over mijn dochter......
Nu weet ik best dat alle moeders hún kind(eren) het knapst, het leukst, het meest bijzonder vinden maar deze moeder is echt wel een beetje (erg) trots op haar dochter.
Een paar jaar geleden is ze (samen met wat toen nog haar vriend was) naar Amerika geweest om mijn zusje met haar gezin daar op te zoeken. Daar maakte ze kennis met het fenomeen "scrappen". Kort gezegd; op een speciale manier foto's inplakken én kaarten maken (Oei.....hier ga ik vast commentaar op krijgen) NIET te vergelijken met 3D kaarten maken want dán maak je een nog ergere fout dan ik.
Maar goed.....wat als een leuke hobby begon is onderhand uitgegroeid tot wel iets meer dan dat. Ze is al bij verschillende sites als designer aan het werk. Zo ook bij iemand die een paar bladen uitgeeft en.......jawel......dit weekend met haar derde boek op de markt is gekomen. En ook daar staat werk van mijn dochter in. Mag je als moeder toch wel een beetje trots op zijn?
En voor alles wat ik hier verkeerd heb gezegd mag ze me corrigeren, dat zie ik dan wel. En jullie ook natuurlijk.......
Maar één ding valt niet te corrigeren......dat deze moeder trots is op wat haar dochter in de loop van de tijd al gepresteerd heeft.
Wil je er meer van zien? Dat kan.......http://scraps-n-stuff.blogspot.com/
(klik op de foto voor een vergroting)

Week 48

2009-11-22T10:33:00.001+01:00

Daarom hebben wij die handen en die armen;
om, als het koud wordt rond het hart, elkaar te verwarmen.

Mijn "oppashond"...

2009-11-21T01:02:00.006+01:00

Toen mijn zoon een paar jaar geleden nog thuis woonde heeft hij een pup gekregen. Hij werkt in de beveiliging en zijn grote wens was al heel lang om hondengeleider te worden. Na veel trainen en het examen gehaald te hebben was het dan zo ver.....gecertificeerd hondengeleider. De hond mag dus mee als er gewerkt gaat worden. Maar heel af en toe komt het voor dat er werk is waar geen hond bij aanwezig kan zijn, zoals bijvoorbeeld een dienst in een ziekenhuis. En dan kom ik in beeld.....ik mag dan een dagje (of 2 of 3) oppassen. Heerlijk is dat, want reken maar dat ik Boy gemist heb toen mijn zoon het huis uit ging. Zo ook de afgelopen week.....de baas kon lekker z'n gang gaan en ik zorgde wel voor Boy. Maar vanmiddag was het weer uit met de pret.....hond en baas zijn weer sámen aan het werk. En ik? Ik kom weer thuis in een leeg huis...geen kwispelende hond die laat merken blij te zijn dat je er weer bent. En morgenochtend is er niemand die onder aan de trap staat te dribbelen omdat er een plas gedaan moet worden. Maar dan zie ik al die hondeharen......pfff, de stofzuiger glimlacht alweer. En dan denk ik stiekem: "t is goed zo".......
Tot de volgende keer.....en dan begint alles weer van voor af aan......

Mijn wens.....

2009-11-19T13:02:00.002+01:00

Ik wens je een mens
die je sterkte geeft als je eenzaam bent

Ik wens je een mens
die een stukje met je meeloopt op je weg

Ik wens je een mens
die je dat laat merken met een lief gebaar

Zó maak je vriendschap waar

Week 47

2009-11-15T00:01:00.001+01:00

Routeplanners; ze sturen je overal heen, maar je levensweg kennen ze niet.

Herfst

2009-11-12T20:54:00.002+01:00

Herfst (of najaar) is een van de vier seizoenen. De herfst loopt (ten noorden van de evenaar) officieel van 21 september t/m 20 december, maar het astronomisch bepaalde begin van de herfst is de herfstnachtevening (rond 23 september op het noordelijk halfrond en rond 20 maart op het zuidelijk halfrond). De zon gaat dan door het herfstpunt en de dag en de nacht zijn nagenoeg even lang. De herfst eindigt met de winterzonnewende (rond 22 december op het noordelijk halfrond en rond 21 juni op het zuidelijk halfrond).Om praktische redenen begint de meteorologische herfst eerder, op 1 september op het noordelijk halfrond en op 1 maart op het zuidelijk halfrond. Deze duurt dan tot 1 december respectievelijk 1 juni.
Tijdens de herfst verliezen planten (o.a. loofbomen) hun bladeren. In de herfst wordt het flink kouder dan in de zomer, hoewel er periodes met warmte kunnen optreden, de zogenaamde nazomer.
Tja...de herfst, je moet er maar van houden; korte dagen, donker en triest, nattigheid en wind.....niet echt mijn pakkie an. Maar één troost heb ik......het wordt óók weer voorjaar.

Week 46

2009-11-08T11:05:00.002+01:00

Er zijn van die momenten, die passen niet in een album; die passen alleen in je hart.

Dit ben ik.....

2009-11-07T17:54:00.001+01:00

De vis is een emotioneel mens. Emoties spelen een grote rol in zijn/haar leven. Het zijn echter niet alleen de eigen emoties die zo'n grote rol spelen, ook de emoties van andere mensen om de vis heen hebben veel invloed op hem/haar. Dat komt vooral omdat de vis sterk emotioneel communiceert. De vis voelt zich als het ware in, in de andere persoon. Voor andere mensen die zijn/haar ondersteuning nodig hebben kan dat bijzonder prettig zijn. De interesse van de vis gaat namelijk niet alleen uit naar het begrijpen van andere mensen, als het mogelijk is wil hij/zij die mensen ook graag helpen. Voor de vis kan dat echter heel lastig zijn. Als mensen zich bijvoorbeeld verdrietig voelen, neemt de vis die gevoelens gemakkelijk over en kan hij/zij zich daardoor ook verdrietig gaan voelen. Heeft de vis echter optimistische en opgewekte mensen in zijn/haar omgeving, dan zal de vis ook die gevoelens overnemen en plezier hebben. De vis moet zichzelf dan ook regelmatig wat tijd gunnen om samen te zijn met mensen die hem/haar in een positieve en opgewekte stemming brengen. Het is belangrijk dat de vis beseft dat ieder mens uiteindelijk zijn/haar eigen verantwoording moet dragen en dat niet de vis verantwoordelijk is voor andere mensen. De vis is vaak moeilijk in te schatten en te begrijpen voor andere mensen. Vaak heeft een vis zelfs moeite om zichzelf te begrijpen. Dat zou best eens voort kunnen komen uit het feit dat de gevoelens van andere mensen zo gemakkelijk worden overgenomen door de vis en hij/zij daardoor niet meer weet wat nu eigenlijk van de vis zelf is en wat van andere mensen is overgenomen. Het is belangrijk dat de vis in de loop van zijn/haar leven meer inzicht verwerft in zijn/haar eigen gevoelens en dat de vis uitzoekt wat belangrijk voor hem/haar is. Pas dan zal de vis echt in staat zijn om een emotioneel evenwicht te scheppen en hoe raar het ook lijkt, dan zal hij/zij nog beter in staat zijn andere mensen te helpen en mogelijk zal dan ook het niet al te grote zelfvertrouwen van de vis toenemen, waardoor hij/zij beter in staat zal zijn voor zichzelf op te komen.

Onvoorstelbaar.

2009-11-05T20:44:00.001+01:00

Stel je voor dat je je nog iets van voor je geboorte kon herinneren.......Je leefde in een besloten ruimte, binnen de beveiligende wanden van het moederlichaam, en je wist niet beter dan dat dit het leven was: drijven in het vruchtwater, gevoed worden via de navelstreng.Hoe het daarbuiten zou zijn? Elke voorstelling was onmogelijk.....
Toen gebeurde er iets, iets beangstigends. Je raakte op drift, je werd uit dat veilige en besloten bestaan naar buiten gewerkt. Hoe zou het daar zijn? Wat stond je te wachten? Alles wat je had raakte je kwijt. En je schreeuwde het uit van angst!Pas daarna gebeurde het: je vond wat je je niet had kunnen voorstellen en waarvan je het bestaan niet wist: lucht om te ademen, licht in je ogen, geluiden, handen, mensen. Een moeder, een vader. En wat verlies leek werd winst.
Zo zou het met onze dood kunnen zijn: geboren worden, tot nieuw leven gewekt in een onvoorstelbare wereld!

Week 45

2009-11-01T09:53:00.002+01:00

Vanaf vandaag kun je hier elke week een spreuk of wijsheid vinden. Niet dat ik denk dat ik zoveel wijsheid in pacht heb maar het zijn spreuken/wijsheden die ik in de loop van de tijd verzameld heb omdat ze me op de één of andere manier aanspreken.

Als we écht van andere mensen houden, dan geven we om hen, niet voor onszelf, maar gewoon omdat ze bestaan.

Zó lief.....

2009-10-29T12:21:00.005+01:00

Gisteren sinds heel lange tijd weer eens een dagje naar de dierentuin geweest.
En wat troffen we het ontzettend......er was pas een baby-chimpanseetje geboren en moeder en baby waren bovendien nog buiten ook. Als je daar dan een poosje naar zit te kijken zou je zomaar kunnen geloven dat er toch ergens een familieband bestaat tussen deze apen en ons.....hahaha....
We hadden het geluk te kunnen aanschouwen hoe de baby dronk bij de moeder. De moeder die zo ontzettend zorgzaam was. Een aai over het bolletje van de baby...tussendoor even een kusje en een knuffeltje. Ongelooflijk hoeveel liefde daar uit sprak. Ontroerend om te zien.
Je zou bijna vergeten dat er nog heel veel andere prachtige dieren te zien waren.
(klik op de foto voor een vergroting)

Bedankt...

2009-10-26T01:12:00.000+01:00

Voor een lief mens;

Dank je wel, geleende schouder
dat ik even leunen mocht
dat ik even klein mocht wezen
dat een hand de mijne zocht.

Dank je wel, troost zonder woorden
voor het simpele, stille zijn
voor het trachten mee te dragen
van mijn onmacht en mijn pijn.

Rust zacht

2009-10-20T15:43:00.002+02:00

Vandaag ben ik naar de begrafenis geweest van een bewoner van ons huis. Ze was óók de oma van mijn schoonzoon.....beetje dubbel dus. Lang heb ook ik haar mogen verzorgen en ik heb met eigen ogen kunnen zien hoe haar gezondheid achteruit ging. Zowel lichamelijk als ook geestelijk. Haar sterven geeft verdriet.....maar het is goed zo.

Sterven deed je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
't is gek, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelf ontgaan
je zei: "ik ben wat moe"
en vorige week opeens
was je aan je laatste beetje toe.....

De legende van de doornvogels.....

2009-10-17T20:06:00.000+02:00

There's a legend about a bird...which sings just once in its life more sweetly than any other creature on the face of the earth.From the moment it leaves the nest it searches for a thorn tree and doesn't rest until it's found one.There singing among the savage branches,it impales itself upon the longest,sharpest spine.And dying it rises above it's one agony to out-carol the lark and the nightingale and the hole world stills to listen and God in his Heaven smiles.For the best is bought only at the cost of great pain or so says the legend...but when we press the thorn to our brest we know...we understand...but still we do it....we still do.....

http://www.youtube.com/watch?v=DI00mcMC_fA

Er is een Keltische legende over een vogel die slechts één keer in zijn leven zingt, stralender dan welk ander levend wezen op aarde. Vanaf het moment dat hij zijn nest verlaat zoekt hij rusteloos naar een doornboom. Heeft hij die eenmaal gevonden, dan spiest hij zichzelf tussen de wilde takken op de langste en scherpste doorn. Stervend stijgt hij boven zijn doodsstrijd uit in een lied dat dat van leeuweriken en nachtegalen overtreft. Een niet te evenaren gezang dat hij met zijn leven bekoopt. Maar de hele wereld luistert stil en God glimlacht. Want het beste is alleen ten koste van de grootste smart te verwerven... Zo zegt de legende het tenminste..........

haar verdriet

2009-10-12T16:05:00.002+02:00

onzichtbaar
zijn haar tranen
moedig houdt zij
zich staande
met een
stralende lach
deelt zij
haar warmte
ondanks
ijzige kou
onzichtbaar
haar verdriet
alleen zij
weet waarom.....

Mens zijn

2009-10-10T12:00:00.003+02:00

Dit gedichtje heeft me geraakt......omdat ik ervaren heb dat er zulke mensen bestaan. Mensen die écht om mensen geven en die je soms niet eens ontmoet hebt.....waarmee je op een andere manier in contact kwam en tóch vriendschap en warmte aan je geven. Heel bijzonder.....

Mens zijn is...
medemens willen zijn
bij en naast de ander
deelgenoot zijn
van vreugde en verdriet
van onzekerheid
van blijdschap en herstel

Mens zijn is...
vechten met de ander
eigen grenzen ervaren
leren spreken
leren zwijgen
samen delen
samen weten:
je hoort bij elkaar

Mens zijn is...
ogen en oren hebben
om elkaar te ontdekken
iedere dag op nieuw
voeten om naar elkaar toe te gaan
handen om te geven
en te helpen
een hart hebben
om elkaar lief te hebben

Daarom...
leer spreken
leer zwijgen
verdraag, troost
en accepteer
leer vergeven
het verkeerde
in de ander
én jezelf.

dierendag

2009-10-04T11:47:00.002+02:00

Vandaag, 4 oktober, werelddierendag.
"Onze" Boy wordt wel een beetje verwend.....rauw eitje door de brokjes.....een (extra) hondesnoepje.....wat extra aandacht.....ach, zo de gebruikelijke dingen.
Maar dan denk ik even aan een vakantie in Italië een paar jaar geleden. We waren in Pompeï....ontzettend indrukwekkend. Maar Pompeï staat ook bekend om al die honden die daar rondzwerven. Geen baasje om ze vandaag een beetje extra te verwennen. Ze moeten maar weer zien hoe ze vandaag hun kostje bij elkaar scharrelen.
En dan denk ik ook even aan het verhaal van m'n zusje die vier jaar in Amerika heeft gewoond. Ze kwamen daar een zwerfhond tegen......overal rondgevraagd.....geen eigenaar. En dan weet je dat zo'n dier na een bepaalde tijd een spuitje krijgt en voor altijd mag slapen. Dát konden ze dus niet over hun hart verkrijgen en inmiddels hoort Buddy helemaal bij hun gezin......ook mee terug naar Nederland gekomen.
Werelddierendag.....niet alleen voor honden natuurlijk. Maar ach, zo gewoon als wij het vinden om goed voor onze dieren te zijn is dat lang niet overal op de wereld zo.
Eigenlijk zou je willen dat alle dieren het zó goed zouden hebben als Buddy en Boy........toch?

ICE

2009-10-01T10:23:00.001+02:00

Ik heb het al eens eerder ergens geplaatst maar vind dit belangrijk genoeg om hier ook weer eens onder de aandacht te brengen. Al hoop ik voor iedereen die dit leest dat het nooit nodig zal zijn.....

ICE : als elke seconde telt In Case of Emergency Een ambulancemedewerker heeft opgemerkt dat heel dikwijls bij een ongeluk, de slachtoffers een GSM bij zich hebben, maar het urgentiepersoneel weet vaak niet welke persoon te contacteren uit deze grote lijst met telefoonnummers. (is ook op het nieuws geweest). Het zou dus een goed idee zijn, mocht er een standaardnaam zijn die overeenstemt met de te contacteren persoon. Hij stelt voor dat iedereen in zijn GSM een adres creëert onder de naam "ICE" (=In Case of Emergency). Onder deze naam sla je het telefoonnummer op van de persoon die moet gecontacteerd worden in geval van nood. "ICE" IS ONDERTUSSEN AL INTERNATIONAAL ERKEND ALS AFKORTING. Vanaf dan weten de politie, de ambulanciers, de dokter, enz... steeds wie ze moeten contacteren. Indien u verschillende nummers wil opslaan, maak dan gebruik van de namen ICE1, ICE2, ICE3 ,... 't Is gemakkelijk te realiseren, kost niets en kan zeker een verschil maken als het snel moet gaan. Creëer nu meteen een ICE-adres met telefoonnummer in je GSM, stuur deze mail door naar zoveel mogelijk personen, dan pas zal deze naam bekend en gebruikt worden.

teken jij ook?

2009-09-26T22:12:00.002+02:00

http://www.ziekvangeweldtegendepolitie.nl/index.php?key=nd3j14s229

Vanavond in rondom tien.....alle meningen en argumenten weer langs horen komen, behalve deze......als de jongeren nu eens géén rottigheid uit haalden hoefde de politie niet op te treden. Simpel toch? Maar ja....die drank en drugs hè...
En dan het respect......waar is dat gebleven??? Of is het werkelijk zo dat oom agent respect moet hebben voor de eerste de beste snotneus met een grote waffel? Dacht het niet toch?
Ach ja.....normen en waarden.....hahaha.....

Mijmering....

2009-09-26T19:29:00.001+02:00

De avond is gevallen,
de dag komt eindelijk tot rust.
De vogels hebben met z'n allen,
de bloemetjes in slaap gekust.
Mijmerend neem ik de dag door,
er is weer veel gebeurd.
De ondergaande grote zon,
heeft al mijn kleine daden
goed gekeurd......goedgekeurd.

afscheid....

2009-09-26T15:57:00.002+02:00

Vandaag heb ik afscheid genomen van een site waar ik eigenlijk al best lang op zat. Het waren m'n eerste stappen om eens wat verder rond te kijken wat er zoal allemaal mogelijk is op het internet.
Heb kennis gemaakt met veel verschillende mensen én er een paar goede vrienden aan over gehouden. Zelfs een keer een meeting meegemaakt wat op zich best leuk was.
En dan toch vertrekken.......dat is zo'n gevoel van...een periode afsluiten. Er zijn veel dingen gebeurd die nu allemaal een plekje hebben gekregen en waarvan ik vind dat die nu wel tot het verleden behoren. Dus ja......een dikke streep onder netlog.

2009-09-25T09:04:00.000+02:00

Honden en hun baasje.......baasjes en hun hond...

Wordt er niet gezegd dat honden steeds meer op hun baasje gaan lijken? Of baasjes steeds meer op hun hond? In dit geval de eerste optie......
Mijn zoon heeft een hond, een geweldige twee-éénheid inmiddels. Allebei werkzaam in de beveiliging en door dik en dun de beste maatjes. Nu wil het geval dat Boy (de hond) een nagel van z'n achterpootje afgescheurd had. Aangezien hij toch z'n jaarlijkse enting moest hebben maar even aan de dierenarts laten zien. De enige optie was de nagel in z'n totaal te verwijderen zodat er (net als bij mensen) weer een nieuwe nagel kan groeien. Ai.....voel jij het ook al?
Na afloop vroeg de dierenarts of Boy er ook last van had of had gehad. Het enige wat z'n baasje er van gemerkt heeft was dat het af en toe iets bloedde en Boy er wel eens aan likte. Niet dat hij hinkte of z'n pootje zou ontzien.
"Dan is het wel een harde" was het commentaar. Toen ik dat hoorde schoot ik in de lach.....is z'n baasje niet precies van hetzelfde soort? Niet piepen, gewoon door doen....
En dan is er nóg een overeenkomst tussen die twee......
Een poosje geleden wilde ik graag een mooie foto van Boy maken...vooral z'n kop. Vergeet het maar...zodra hij in de gaten kreeg dat ik het fototoestel pakte was hij foetsie. Zelfs toen ik het na veel bidden en smeken bijna voor elkaar had
was hij het na één foto al zat en kon ik er naar fluiten. Z'n baasje? Die krijg je dus alleen op de foto als hij slaapt...óf je moet het toch wel héél stiekem kunnen.
Ach ja......honden en hun baasje...

2009-09-25T00:30:00.000+02:00

Wees wie je wilt zijn
met al je plussen en je minnen
met al je onrust en je pijn
en met je liefde, diep van binnen
met je zorgen, je vertrouwen
met je vreugde en je leed
met wat zich nog zal ontvouwen
en.....met wat je het liefste maar vergeet
met je warmte, je bezieling
en met jouw spontaniteit
met je pracht gevoel voor humor
met je stijl, je waardigheid
wees wie je wilt zijn
dan wint jouw licht aan kracht en gloed
dan zal je stralen vanuit je kern
omdat je dan.....jezelf ontmoet...